Polskie Towarzystwo Psychotroniczne w Warszawie jest jedną z najstarszych organizacji w Polsce skupiających osoby zainteresowane psychotroniką, radiestezją, bioenergoterapią, rozwojem zdolności pozazmysłowych oraz badaniem zjawisk określanych jako psychotroniczne i pokrewne.
Początki Towarzystwa sięgają 27 września 1976 roku, kiedy w Warszawie odbyło się zebranie założycielskie Stowarzyszenia Radiestetów. Organizacja ta wyrosła ze środowiska osób działających wcześniej w Sekcji Psychotroniki Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego, a jeszcze szerzej — z tradycji polskich środowisk parapsychologicznych, metapsychicznych i psychotronicznych okresu międzywojennego.
W kolejnych latach, wraz z rozwojem zainteresowań członków i poszerzaniem zakresu działalności, Stowarzyszenie Radiestetów przekształciło się najpierw w Towarzystwo Psychotroniczne, a następnie w Polskie Towarzystwo Psychotroniczne. Zmiana nazwy odzwierciedlała naturalne rozszerzenie pola działania — od radiestezji ku szerszemu rozumieniu psychotroniki, obejmującemu zagadnienia związane z potencjałem człowieka, oddziaływaniami energetycznymi, rozwojem psychofizycznym, intuicją, percepcją pozazmysłową oraz relacją człowieka ze środowiskiem.
Przez dziesięciolecia Towarzystwo tworzyło przestrzeń spotkań dla badaczy, praktyków, rzeczoznawców, wykładowców i pasjonatów poszukujących wiedzy na pograniczu nauki, doświadczenia, tradycji i praktyki. Organizowało wykłady, szkolenia, kursy, warsztaty, spotkania dyskusyjne i działania edukacyjne. W jego historii ważne miejsce zajmowały między innymi radiestezja, bioenergoterapia, astrologia, psychotronika praktyczna, techniki pracy z umysłem, zagadnienia zdrowia holistycznego oraz refleksja nad duchowym i psychofizycznym rozwojem człowieka.
Istotnym elementem dorobku środowiska był także wkład w popularyzację wiedzy psychotronicznej poprzez publikacje, materiały edukacyjne i działalność wydawniczą. Z Towarzystwem związany był m.in. miesięcznik „Trzecie Oko. Biuletyn Psychotronika”, wydawany w latach 80. XX wieku przez warszawskie środowisko psychotroniczne, poświęcony tematyce psychotroniki, radiestezji, antropozofii i zagadnieniom pokrewnym.
Towarzystwo było również miejscem formowania się środowisk specjalistycznych. W jego historii ważną rolę odgrywały osoby zaangażowane w rozwój radiestezji, bioterapii i szeroko rozumianej psychotroniki. Wśród postaci szczególnie związanych z tym nurtem wymieniani są m.in. Lech Emfazy Stefański, Bogusław Choiński, Jacek Papiewski, Jerzy Prokopiuk oraz Zofia Telesińska-Bratek, która przez wiele lat kierowała Towarzystwem i była jedną z ważnych osobowości polskiego środowiska psychotronicznego. Warto podkreślić jeszcze choćby Włodzimierza Adamczyka, który swoją osobowością i autorytetem scalał warszawski świat Psychotroników.
Misją Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego pozostaje poznawanie i badanie zjawisk psychotronicznych oraz pokrewnych, upowszechnianie wiedzy służącej rozwojowi psychofizycznemu człowieka, rozwijanie zdolności i wrażliwości osób zainteresowanych tą dziedziną, a także poszukiwanie praktycznych sposobów wykorzystania tej wiedzy dla dobra człowieka i środowiska.
Dziś Polskie Towarzystwo Psychotroniczne kontynuuje swoją działalność jako stowarzyszenie z siedzibą w Warszawie. Pozostaje miejscem wymiany doświadczeń, dialogu, edukacji i spotkań osób, które interesują się psychotroniką zarówno od strony praktycznej, jak i refleksyjnej. Jego historia stanowi ważną część dziejów polskich poszukiwań związanych z potencjałem człowieka, świadomością, energią, intuicją i zjawiskami wykraczającymi poza konwencjonalny opis rzeczywistości.